Падь — Фразеологічний словник української мови

Падь пала (напала). 1. Випали у великій кількості (перев. опади).

  • Падь пала (шкодлива [шкідлива] на хліб роса) (Номис).

2. на кого. У кого-небудь певний, перев. поганий, настрій.

  • У всіх дружечок плетена коса, а на мене така падь пала, що я свою косу розчесала (Сл. Гр.).